مقاومت سیستمهای ساخت و ساز خشک در برابر زلزله در مناطق زلزله خیزی مانند ایران از مباحث پر اهمیت در طراحی ساختمان هاست. با این که سیستمهای مبتنی بر گچبرگ و سازههای فلزی نقش سازهای ندارند و نمیتوان از پارتیشنها به عنوان دیوار برشی بهره گرفت، بررسی رفتار آنها در برابر زلزله از نظر مهار اجزاء غیر سازهای حائز اهمیت است. اجزاء غیر سازهای مقاومتی پایین تر از خود سازه دارند و در صورت عدم مهار و عدم توجه به استانداردها و نکات لازم منجر به تلفات انسانی شدید شوند.
وزن پایین گچبرگ و سازههای پروفیل از جنس گالوانیزه مزیت مهمی محسوب میشود که در سبک سازی ساختمان و تضمین امنیت ساکنین بسیار موثر است. اما همچنان ضروری است تا از انتقال بار سقف کاذب به سقف سازهای اطمینان حاصل کنیم تا از مقاومت این ساختار در برابر زلزله اطمینان حاصل شود.
اهمیت آویزها و بستهای اتصال
سازههای فلزی نگه دارنده ساختارهای ساخت و ساز خشک مانند سقف کاذب، باید نیروهای جزء غیر سازهای را به سازه منتقل کنند؛ بنابراین لازم است مقاومت و استحکام کافی را داشته باشند. سختی و استحکام مسیر انتقال بار از نکات ضروری در ساخت و ساز ایمن در برابر زلزله است. همچنین محل اتصال باید توانایی تحمل اثر موضعی بارها را داشته باشد. استفاده از بستهای اتصال و آویزها با کیفیت بالا اهمیت بالایی دارد.
نکات لازم در فرایند نصب سقف کاذب
شرایط نصب سقف کاذب گچی بسته به مساحت آنها تعیین میشود. در سقفهای کاذب دارای مساحت بیش از 250 متر مربع، ایجاد درزهای انقطاع ضروری است. در سایر موارد انتقال بار مناسب به سقف اصلی کافیست. همچنین بار قابل تحمل سازههای فلزی به فاصله آویزها از یکدیگر بستگی دارد. بنابراین توجه به فاصله مجاز آویزها که با توجه به نوع آنها تعیین میشود دارای اهمیت بالایی است.
به طور کلی، سیستمهای ساختوساز خشک در صورت نصب اصولی و استفاده از مصالح و اتصالات استاندارد، میتوانند عملکرد مناسبی در برابر زلزله داشته باشند. وزن کم این اجزاء، کاهش خطرات ناشی از سقوط و سهولت ترمیم پس از حادثه را به همراه دارد. با این حال، رعایت ضوابط اجرایی و توجه به جزئیات نصب، شرط اصلی بهرهگیری از این مزایا است.