سیستمهای ساخت و ساز خشک در طراحی ساختارهای متنوعی در طراحی داخلی مانند سقف کاذبها، دیوارهای جداکننده (پارتیشن) و دیوارهای پوششی نقش دارند. رایج ترین ساختار مورد استفاده که در اکثر واحدهای مسکونی به کار رفته است سقف کاذب یکپارچه است. در ادامه به بررسی هر یک از این ساختارها میپردازیم.
سقف کاذب یکپارچه
سقف کاذب یکپارچه از نصب صفحات روکش دار گچی (گچبرگ) بر روی پروفیلهای سقف کاذب ایجاد میشود. پر کاربرد ترین پروفیل برای تشکیل این ساختار پروفیل F47 است که معمولا صفحات گچی به صورت مستقیم بر روی آن نصب میگردند. جهت نصب پانلها از پیچهای مخصوص درای وال استفاده میشود. آویزهای سقف کاذب نقش نگه داری پروفیلهای فلزی را بر عهده دارند. فاصله نصب آویزها و پروفیلها حائز اهمیت است. جهت آشنایی با روند نصب سقف کاذب یکپارچه لطفا مقاله نصب سقف کاذب را مطالعه فرمایید.
سقف کاذب مشبک
سقف کاذب مشبک از تایلهای شصت در شصت و سازههای سپری تشکیل میشود. تایلهای گچی به راحتی قابل جابهجایی هستند و بر خلاف گچبرگ در صورت نیاز به تعویض یا تعمیرات نیازی به برش خوردن ندارند. فاصله آویزهای نگه دارنده سازه سپری از یکدیگر نقش مهمی در میزان بار قابل تحمل آن دارد.
دیوار پوششی
این ساختار جایگزینی سریع و مناسب برای ملاتهای سنتی محسوب میشود که در بسیاری از کشورهای دنیا استفاده از آن رایج است. نصب صفحات گچی بر روی دیوارها به جای استفاده از ملاتها سطحی صاف را ایجاد میکند که تلرانس معینی دارد. به کارگیری این ساختار منجر به کاهش نیاز به نیروی انسانی و تسریع در روند ساخت و ساز میشود که تاثیر بسزایی در کاهش مبلغ و زمان صرف شده برای تکمیل ساختمان دارد.
دیوار جدا کننده
دیوار جداکننده یا پارتیشن ساختاری است که از نصب گچبرگ بر روی پروفیلهای استاد و رانر تشکیل میشود. امکان تعبیه انواع عایقها و تاسیسات در میان دو لایه گچبرگ وجود دارد. استفاده از گچبرگ برای ایجاد دیوار جدا کننده، صرفه اقتصادی و سرعت بالای نصب را به همراه دارد.
